Jubileusze 

Prof. dr hab. Jerzy Gołębiowski
w dniu 18 maja 2001 otrzymał tytuł profesora

Urodził się 10 kwietnia 1943 r. w Kielcach. Tam też ukończył Technikum Ekonomiczne (1963). Następnie podjął studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Już w okresie studiów przejawiał zainteresowania naukowe. W roku akademickim 1965/66 został najlepszym studentem WSP, a w konkursie "Czerwonej Róży" zajął drugie miejsce w środowisku akademickim Krakowa.

Po ukończeniu studiów (1968) został zatrudniony w Katedrze Historii Polski WSP, początkowo na stanowisku asystenta stażysty, następnie asystenta i starszego asystenta. W 1976 r. obronił pracę doktorską pt. Etatyzm w polityce gospodarczej obozu pomajowego 1926-1939. Opublikowana w 1978 r. monografia Spór o etatyzm wewnątrz obozu sanacyjnego 1926-1939 stanowiła skróconą jej wersję. W roku następnym otrzymał I nagrodę Miasta Krakowa w dziedzinie osiągnięć naukowych.

Kolejna praca Sektor państwowy w gospodarce Polski międzywojennej została wydana przez PWN w 1985 r. Była ona wynikiem wieloletnich studiów, wymagających rozległych kwerend archiwalnych i bibliotecznych. Monografia ta uzyskała wysoką ocenę w środowisku naukowym historyków polskich.

Rezultaty swoich badań publikował w licznych rozprawach naukowych i prezentował na konferencjach naukowych, np. Sektor państwowy w II Rzeczypospolitej - doświadczenia i konsekwencje historyczne zorganizowanej przez Ministerstwo Przekształceń Własnościowych.

W 1990 r. habilitował się na Wydziale Humanistycznym WSP w Krakowie na podstawie rozprawy Przemysł wojenny w Polsce 1918-1939. W 1993 r. opublikował książkę Przemysł zbrojeniowy w II Rzeczypospolitej. W tym samym roku został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego (WSP Kraków). W lutym 1996 został przyjęty przez Prezydium Oddziału PAN w Krakowie w poczet członków Komisji Historycznej, w styczniu 1999 r. wybór ponowiono na kadencję 1999-2000, powierzając mu obowiązki wiceprzewodniczącego Komisji. Za kolejną monografię pt. COP. Dzieje industrializacji w rejonie bezpieczeństwa 1922-1939 został uhonorowany nagrodą Ministra Edukacji Narodowej w 2001 r. Było to już piąte wyróżnienie nagrodą ministerialną za osiągnięcia naukowe i działalność dydaktyczno-wychowawczą. Poprzednie wyróżnienia otrzymywał w latach 1979, 1981, 1986, 1986. Swoje szerokie zainteresowania naukowe prezentował na licznych sesjach i konferencjach naukowych organizowanych przez Instytut Historii PAN w Warszawie, Komisję Historyczną Oddziału PAN w Krakowie, Polskie Towarzystwo Historyczne, Instytut Historii UJ, WSP w Kielcach, Rzeszowie, Krakowie, Instytut Ekonomii UJ. Osobiście zorganizował trzy konferencje naukowe. Od 1995 r. jest redaktorem "Rocznika Naukowo-Dydaktycznego Instytutu Historii" (zeszyty od XVII do XXI) oraz członkiem kolegium redakcyjnego "Pamiętnika Sandomierskiego".

Za swoją pracę dydaktyczno-wychowawczą był wielokrotnie wyróżniany nagrodami rektorskimi. Wypromował 202 magistrów historii, trzech doktorów nauk humanistycznych, był recenzentem przewodów doktorskich i habilitacyjnych. W latach 1990-1991 pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Historii, od szeregu lat pełni również obowiązki kierownika studiów podyplomowych Instytutu Historii. Obecnie jest przewodniczącym Rektorskiej Komisji do Spraw Kadry Inżynieryjno-Technicznej i członkiem Rady Bibliotecznej. Jego duże zdolności organizacyjne były wykorzystywane przez władze Uczelni i Instytutu Historii do rozmaitych czynności wychowawczych i organizacyjnych. Był m.in. pełnomocnikiem rektora ds. studenckich praktyk robotniczych, opiekunem Koła Naukowego Historyków im. Joachima Lelewela oraz studenckich obozów naukowych w Bochni, Żegocinie i Dobczycach. Przez wiele lat pełnił także funkcje sekretarza i przewodniczącego Rady Zakładowej ZNP.

CM  

Copyright © "Konspekt". Kraków, grudzień 2001
Statystyka