G. Meinardi, Biblioteka Instytutu Neofilologii w nowej siedzibie

Informacje

Gabriela Meinardi

Biblioteka Instytutu Neofilologii w nowej siedzibie

Decyzja o powołaniu obecnej Biblioteki Instytutu Neofilologii zapadła prawie 25 lat temu, równocześnie z uchwałą z marca 1977 r. o utworzeniu nowego kierunku - filologii romańskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie.

Biblioteka

Księgozbiór francuski zaczęto gromadzić właściwie od zera. Pierwsze zbiory zakupione zostały za pośrednictwem Biblioteki Głównej w antykwariatach, które stanowiły wówczas jedno z głównych źródeł nabycia książek francuskich.

Początkowo biblioteka nie posiadała własnego lokalu - regały z książkami mieściły się w sekretariacie. Niewielkim jeszcze księgozbiorem opiekował się pracownik sekretariatu, ponieważ ówczesny mały Zakład Filologii Romańskiej nie miał oddzielnego etatu bibliotecznego. Dopiero w maju 1980 r., kiedy księgozbiór liczył już około 3 tysięcy woluminów, ZFR przyznano etat biblioteczny. Od tego momentu biblioteka usamodzielniła się i przeniosła do swojego lokalu, gdzie sukcesywnie się rozrastała.

W 1979 r. nasza uczelnia podpisała umowę o współpracy z Wolnym Uniwersytetem w Brukseli. Od tego czasu biblioteka otrzymuje regularnie, jako dary, książki z Belgii, tworząc (jeden z największych w Polsce) zbiór literatury francuskojęzycznej Belgów. Drugim stałym darczyńcą jest Ambasada Francji w Warszawie, która co roku wspomaga bibliotekę określonym funduszem. W jego ramach realizowane są najpilniejsze zamówienia pozycji niedostępnych na polskim rynku.

Dużą ilość wartościowych książek przekazała bibliotece Ambasada Francji w momencie powołania. Kolegium Języka Francuskiego w 1990 r. Od tego czasu biblioteka zaczęła obsługiwać już dwie jednostki w ramach Instytutu Neofilologii. Rok później, kiedy do struktury Instytutu dołączono jeszcze jedną jednostkę - Nauczycielskie Kolegium Języka Angielskiego - biblioteka przejęła również nadzór merytoryczny nad księgozbiorem angielskim. Zaczątek tego księgozbioru powstał w Młoszowej, gdzie początkowo NKJA miało swoją siedzibę. Duża początkowo ilość darów z British Council, Amerykańskiego Korpusu Pokoju, od osób prywatnych, jak i pomoc finansowa w ramach programów Tempus i Sokrates - spowodowała, że księgozbiór angielski powiększył się w ciągu 10 lat do ok. 12 000 woluminów.

Poza darami, biblioteka wzbogaca swoje oba księgozbiory poprzez zakupy krajowe i zagraniczne w ramach środków przyznawanych przez Bibliotekę Główną, Instytut Neofilologii i z badań własnych pracowników. Niewielki margines nowych nabytków stanowi wymiana z innymi ośrodkami gromadzącymi zbiory obcojęzyczne.

Z powodu braku odpowiednio dużego lokalu Biblioteka Instytutu Neofilologii, pomimo wspólnej nazwy i formalnego połączenia (1991), przez 10 ostatnich lat funkcjonowała na dwóch różnych kondygnacjach uczelni.

Sytuację udało się zmienić dopiero we wrześniu 2001 r. Dzięki reorganizacji lokalowej i przeniesieniu księgozbioru francuskiego na dolną kondygnację, oba księgozbiory znalazły się obok siebie licząc wspólnie ok. 28 000 woluminów.

Po dokonaniu niezbędnych prac remontowych, biblioteka zmieniła swój wystrój i oblicze. Funkcjonując w nowej siedzibie nie zmieniła swojej najważniejszej roli - jako biblioteka językowa obsługuje pracowników i studentów nie tylko naszej uczelni. Stanowi też podstawowy warsztat pracy naukowo-dydaktycznej dla wszystkich odwiedzających ją użytkowników, starając się stworzyć im przyjazną atmosferę, służyć pomocą i merytoryczną informacją.

Poprzez dostęp do Internetu i tworzony katalog elektroniczny, stara się dorównać obecnym standardom i wymogom oraz znaleźć swoje miejsce w światowej sieci.