Jubileusze 

 

Następny artykuł

Strona główna

Poprzedni artykuł



 
Kazimierz Jaracz

35 lat kierunków technicznych w AP

 

W roku 2001 przypada jubileusz powołania kierunków technicznych w Wyższej Szkole Pedagogicznej na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym w Krakowie.

W 1966 r. naukę rozpoczęli studenci kierunku ogólnozawodowego w dwu sekcjach: elektrycznej i mechanicznej. Kierunek ten miał przygotować nauczycieli przedmiotów zawodowych dla techników i zasadniczych szkół zawodowych. Rok później (1967) powstał kierunek wychowanie techniczne, który miał kształcić nauczycieli przedmiotów politechnicznych w liceach ogólnokształcących.

Obok trzech kierunków na studiach stacjonarnych: elektrycznego, mechanicznego i wychowania technicznego, zorganizowano 4-letnie studia zaoczne na tych samych kierunkach oraz 2-letnie studia magisterskie WT - dla absolwentów 3-letnich WSN-ów. Studia dzienne, początkowo 5-letnie, zostały w 1976 roku przekształcone w 4-letnie. W roku akademickim 1973/1974 utworzono zaoczne dwuletnie studia magisterskie dla czynnych nauczycieli, inżynierów elektryków i mechaników. Studia te poszerzono w 1982 roku. Utworzono bowiem 2-letnie zaoczne kierunki filialne w Stalowej Woli dla pracujących na tamtym terenie nauczycieli inżynierów elektryków i mechaników. Studia dzienne na kierunku elektrycznym i mechanicznym przestały funkcjonować w 1978.

W 1982 roku Instytut Techniki był jednostką prowadzącą studia magisterskie: dla inżynierów elektryków, inżynierów mechaników, w zakresie wychowania technicznego i wychowania plastycznego. Studia magisterskie dla inżynierów prowadzono do 1984 r. zarówno w Uczelni, jak i w jej filii w Stalowej Woli. Rok później usamodzielnił się Zakład Wychowania Plastycznego. Fakt ten przeżyliśmy z nutą żalu, bowiem funkcjonowanie tych dwóch kierunków: wychowania technicznego i wychowania plastycznego było harmonijne. Z tego okresu wymienić można wiele sympatycznych momentów, wspólnych działań i przedsięwzięć. Niedaleko jest bowiem sztuka od techniki. Instytut Techniki od 1982 roku prowadził różne formy kształcenia nauczycieli dla szkół podstawowych i liceów ogólnokształcących. W latach 1981-1990 Instytut Techniki prowadził także podyplomowe studia I i II stopnia dla absolwentów kierunków technicznych studiów magisterskich. Kiedy powstawał Wydział Pedagogiczny pojawiła się koncepcja włączenia wychowania technicznego do tego Wydziału. Ostatecznie jednak Instytut Techniki pozostał w strukturze Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Technicznego, choć postulowano przekształcenie go w katedrę oraz dyskusję nad reformą planu studiów. Od 1992 roku, na skutek uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych oraz braku dostatecznej liczby pracowników ze stopniem naukowym doktora habilitowanego lub tytułem naukowym profesora, rozpoczął się proces likwidacyjny kierunku wychowanie techniczne. Zawieszono rekrutację na I rok studiów magisterskich. Senat Uczelni 16 grudnia 1991 roku przywrócił rekrutację jedynie na 3-letnie studia zawodowe - licencjackie - począwszy od roku 1992/93. Równocześnie nastąpiło zmniejszenie zaplecza laboratoryjnego Instytutu Techniki (likwidacja wielu stanowisku dydaktycznych). W wyniku wejścia w życie ustawy o tytule naukowym i stopniach naukowych z roku 1990, likwidującej stanowisko docenta, na przyśpieszoną emeryturę odeszło kilku pracowników. W 1993 roku zmniejszyła się baza lokalowa Instytutu Techniki. Decyzją władz Uczelni, na wniosek komisji do spraw lokalowych, Instytut Techniki utracił siedem pomieszczeń.

W 1982 roku Instytut Techniki był jednostką prowadzącą studia magisterskie: dla inżynierów elektryków, inżynierów mechaników, w zakresie wychowania technicznego i wychowania plastycznego. Studia magisterskie dla inżynierów prowadzono do 1984 r. zarówno w Uczelni, jak i w jej filii w Stalowej Woli. Rok później usamodzielnił się Zakład Wychowania Plastycznego. Fakt ten przeżyliśmy z nutą żalu, bowiem funkcjonowanie tych dwóch kierunków: wychowania technicznego i wychowania plastycznego było harmonijne. Z tego okresu wymienić można wiele sympatycznych momentów, wspólnych działań i przedsięwzięć. Niedaleko jest bowiem sztuka od techniki.

Instytut Techniki od 1982 roku prowadził różne formy kształcenia nauczycieli dla szkół podstawowych i liceów ogólnokształcących. W latach 1981-1990 Instytut Techniki prowadził także podyplomowe studia I i II stopnia dla absolwentów kierunków technicznych studiów magisterskich. Kiedy powstawał Wydział Pedagogiczny pojawiła się koncepcja włączenia wychowania technicznego do tego Wydziału. Ostatecznie jednak Instytut Techniki pozostał w strukturze Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Technicznego, choć postulowano przekształcenie go w katedrę oraz dyskusję nad reformą planu studiów.

Od 1992 roku, na skutek uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych oraz braku dostatecznej liczby pracowników ze stopniem naukowym doktora habilitowanego lub tytułem naukowym profesora, rozpoczął się proces likwidacyjny kierunku wychowanie techniczne. Zawieszono rekrutację na I rok studiów magisterskich. Senat Uczelni 16 grudnia 1991 roku przywrócił rekrutację jedynie na 3-letnie studia zawodowe - licencjackie - począwszy od roku 1992/93. Równocześnie nastąpiło zmniejszenie zaplecza laboratoryjnego Instytutu Techniki (likwidacja wielu stanowisku dydaktycznych). W wyniku wejścia w życie ustawy o tytule naukowym i stopniach naukowych z roku 1990, likwidującej stanowisko docenta, na przyśpieszoną emeryturę odeszło kilku pracowników. W 1993 roku zmniejszyła się baza lokalowa Instytutu Techniki. Decyzją władz Uczelni, na wniosek komisji do spraw lokalowych, Instytut Techniki utracił siedem pomieszczeń.

Senat WSP w 1993 roku wyraził wolę utrzymania kierunku wychowanie techniczne i wzmocnienia kadrowego jednostki. Podjęto uchwałę przekazującą sprawę do rozpatrzenia przez Radę Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Technicznego. Samodzielną kadrę wzmocnili pracownicy naukowo-dydaktyczni z Akademii Górniczo-Hutniczej i Akademii Rolniczej w Krakowie zatrudnieni na drugich etatach. Rada Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Technicznego w dniu 5 stycznia 1995 r. postanowiła utrzymać kierunek zwracając uwagę na zatrudnienie samodzielnych pracowników naukowych i rozważenie problemu zapewnienia absolwentom studiów licencjackich kontynuowania studiów magisterskich. Ponieważ Instytut był bardzo osłabiony i nie spełniał odpowiednich wymagań formalnych stawianych jednostkom przez statut Uczelni, Rada Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Technicznego upoważniła dziekana do podjęcia kroków zmierzających do przekształcenia Instytutu Techniki w Samodzielny Zakład Techniki. Tak więc w dniu 31 marca 1994 roku rektor WSP zmianę tę zatwierdził. Samodzielny Zakład Techniki tworzyły: Pracownia Dydaktyki Techniki, Pracownia Elektrotechniki i Elektroniki oraz Pracownia Mechaniki i Technologii.

Przełom nastąpił w roku 1999, kiedy to dzięki ogromnej życzliwości ówczesnych (i obecnych) władz Uczelni przyjęto do pracy odpowiednią, wymaganą do prowadzenia studiów magisterskich, liczbę profesorów i doktorów habilitowanych. Senat AP zatwierdził rekrutację na studia. Starania o rozszerzenie absolwentom uprawnień o tytuł inżyniera zostały uwieńczone powodzeniem. Rozpoczął się nowy etap działalności studiów technicznych Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Struktura organizacyjna Instytutu Techniki zawiera obecnie następujące zakłady: Zakład Dydaktyki Techniki, Zakład Elektrotechniki i Elektroniki, Zakład Inżynierii i Technologii Materiałów, Zakład Podstaw Techniki.

Na opracowanie czekają dzieje kierunków technicznych, interesujące byłyby wspomnienia kadry naukowo-dydaktycznej...

Kazimierz Jaracz  

Ważniejsze opracowania: J. Musielak, Kierunki Techniczne, Rocznik Naukowo-Dydaktyczny WSP. Prace Techniczne I, Kraków 1978; K. Jaracz, Samodzielny Zakład Techniki, w: Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. KEN w Krakowie w latach 1982-1996, Prace monograficzne nr 213, red. Z. Ruta, WN WSP Kraków 1996.

 
Rozmiar: 4333 bajtów

Początek strony

Copyright © "Konspekt". Kraków, listopad 2001
Statystyka