Jubileusze
Jubileusze
Janina Kaleta związana zawodowo z Uczelnią od ponad 35 lat o swojej pracy opowiada z przejęciem: "Pracę rozpoczęłam 10 września 1964 r. jeszcze w starym budynku przy ul. Straszewskiego. Potem losy służbowe rzuciły mnie do domu studenckiego przy ul. Pędzichów 13. Była to praca szczególnie wdzięczna, polegająca na obsłudze gospodarczej, a przez to na stałym kontakcie z naszymi studentkami, którym byłam pomocną, służąc radą i doświadczeniem. Ten okres wspominam szczególnie miło".
Po likwidacji akademika w 1978 r. "Pani Jasia" - bo tak zwracają się do niej zaprzyjaźnione osoby - kontynuowała pracę w nowym gmachu Uczelni, w obsłudze Rektoratu i Kwestury. Dzisiaj mówi o tym: "Ta praca, oprócz niewątpliwej satysfakcji, przyniosła mi nowe doświadczenia. Poznałam nowych ludzi i kiedy sięgam pamięcią wstecz, widzę, ilu przez te lata było panów rektorów i prorektorów, dyrektorów administracyjnych. I ta refleksja uświadamia mi, od jak dawna związałam swoje losy z Wyższą Szkołą Pedagogiczną, a obecnie Akademią Pedagogiczną".
Sumienność, obowiązkowość i oddanie Uczelni pani Janiny spotkały się z uznaniem Władz. Potwierdzają to liczne wyróżnienia, listy gratulacyjne i Srebrny Krzyż Zasługi.
A po pracy - codzienny trud dojazdów z podkrakowskich Dobczyc wynagradzają jej dom i ogród, który z zamiłowaniem pielęgnuje.
Mgr Teresa Tatara - kierownik Działu Dydaktyki wspomina kolejne etapy pracy w Uczelni: "Przy odbiorze świadectwa maturalnego ówczesny dyrektor Technikum Ekonomicznego nr 1 w Krakowie, pan Jan Kossowski, wręczył mi kartkę z adresem WSP i stwierdził, że tam mam pracę i studia. Przeszłam więc 200 metrów z ul. Kapucyńskiej na Straszewskiego i... dwa dni po rozmowie podjęłam pracę. Było to 15 czerwca 1967 roku. Z sentymentem wracam pamięcią do rodzinnej atmosfery tego okresu. Wspominam Rektora prof. Wincentego Danka, bo rekrutując na studia, część stażu odbyłam w Rektoracie. Pamiętam ówczesnego dyrektora administracyjnego, pana Jędrychowskiego, z nieodłączną fajką (wiedzieliśmy zawsze, gdzie jest poza gabinetem) oraz uroczą, stale zapracowaną szefową panią Alicję Jasieńską - kierowniczkę Działu Nauczania, w którym kontynuowałam staż. Pani Alicja z życzliwością podpisywała moje prośby o urlop szkolny, w związku z podjętymi studiami zaocznymi na Wydziale Prawa UJ. W roku 1973 awansowałam, zostając najmłodszą kierowniczką Działu Kadr w środowisku krakowskich szkół wyższych. Cieszyła mnie praca w rozwijającej się Uczelni oraz zawierane przyjaźnie zawodowe trwające do dzisiaj. W roku 1983 powróciłam do działu dydaktyki, zostawiając sprawy kadrowe na rzecz pracy również w wielu komisjach, m.in. Senackiej Komisji Dydaktycznej, Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej. Praca w tym dziale rozszerzyła moje kontakty zawodowe na osoby mające jasne plany rozwoju Uczelni, dając mi możliwość uczestniczenia w ich realizacji. Tych zadań i pracy ciągle przybywało.
Dzisiaj, chociaż mogę mieć poczucie satysfakcji wynikające z dowodów uznania Władz Akademickich dla mojej 33-letniej pracy w postaci nagród i odznaczeń, to nade wszystko cenię sobie dobre słowa słyszane na co dzień".
Mgr Karol Grzybacz rozpoczął pracę w WSP w Krakowie po ukończeniu studiów matematycznych w 1966 r. jako pracownik naukowo-dydaktyczny. Z atencją wymienia ówczesnych przełożonych i kolegów: prof. Zofię Krygowską, prof. Zenona Mosznera, doc. Irenę Tryułę, doc. Stanisława Serafina i innych. W latach 1975-1991 był zatrudniony na etacie inżynieryjno-technicznym w Instytucie Matematyki oraz w Centralnej Pracowni Poligraficznej.
Działał również społecznie w ZNP. Z Jadwigą Baran, Władysławą Szczepańską, Stanisławem Pelcem, Marianem Różyckim, Zbigniewem Powązką organizował dla pracowników Uczelni, oprócz wczasów krajowych, pierwsze wyjazdy zagraniczne.
Następnie przez pięć lat (1991-1996) pełnił funkcje dyrektora administracyjnego WSP. O tym okresie w swojej karierze zawodowej dzisiaj mówi, że przyniósł mu znacznie więcej rozczarowań, niż satysfakcji: "Był to czas trudny dla Uczelni, która oprócz hotelu nauczycielskiego nie miała praktycznie żadnych dochodów. Zdarzało się nawet, że pracownicy nie otrzymywali w terminie poborów. Mimo to udało się odzyskać i wyremontować budynek przy ulicy Ingardena, gdzie przeniosła się z kamienicy przy ulicy Grodzkiej Katedra Bibliotekoznawstwa, kierowana przez prof. Jerzego Jarowieckiego". Obecnie Karol Grzybacz jest głównym specjalistą ds. obronnych.
Dowodami uznania dla jego wieloletniej pracy zawodowej i społecznej są odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi, Złota Odznaka ZNP i Medal WSP. Karol Grzybacz swój silny, również emocjonalnie, związek z Uczelnią określa słowami: "Miałem tu możliwość poznania ciekawych ludzi, dlatego cieszą mnie Jej sukcesy i smucą niepowodzenia".
Opracował Michał Zięba
Kraków, lipiec 2000
Statystyka