O sporcie

 

 

Czesław Michalski

 

Absolwenci Uczelni na sportowych arenach Polski i świata

Z okazji Jubileuszu 60-lecia Uczelni prezentujemy sylwetki studentów i pracowników, którzy odnosili sukcesy sportowe lub szkoleniowe, umiejętnie godząc naukę i pracę z pasją sportową. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to pełna lista osób studiujących lub pracujących na Uczelni, którzy znaleźli się na medalowych miejscach imprez najwyższej rangi sportowej, ale będzie ona systematycznie uzupełniana

 

Kazimierz Augustynek - ur. 18.06.1938 r. w Podlesiu, powiat Zamojski. w latach 1956-1960 studiował historię. w czasie studiów był członkiem sekcji narciarskiej AZS Kraków, należał do ścisłej czołówki w biegach narciarskich. Największy sukces sportowy uzyskał w 1960 r., zdobywając brązowy medal w sztafecie 4 ×10 km na Akademickich Mistrzostwach Świata w Chamonix. Uczestniczył w wielu imprezach międzynarodowych, m.in. Akademickich Mistrzostwach Szwajcarii. Po studiach, pracując w Poroninie, startował w barwach AZS Zakopane. Od 1 marca 1963 r. do 30 czerwca 1992 r. pracował w Instytucie Historii krakowskiej WSP, pełniąc w okresie od 1 października 1977 r. do 31 sierpnia 1978 r. funkcję kierownika Zakładu Dydaktyki Instytutu Historii.

 

Maria Magdalena Baranowska-Janota - ur. 9.01.1939 r. w Krakowie. Studia geograficzne na WSP odbyła w latach 1960-1965. Pracę magisterską obroniła 23 czerwca 1965 r., doktorat uzyskała w 1973 r. Obie prace wykonała pod kierunkiem prof. Jana Flisa. Będąc uczennicą LO wstąpiła do sekcji lekkoatletycznej AZS w 1953 r. i jest z tą organizacją związana do dziś. Startowała w pierwszoligowym zespole AZS z takimi słynnymi zawodniczkami, jak: Jarosława Jóźwiakowska-Bieda - srebrna medalistka olimpijska; Danuta Berezowska, Maria Kusion, Danuta Straszyńska. Jej trenerem był Adam Bezeg. Pięciokrotnie ustanawiała rekord klubowy, zaczynając wynikiem 136 cm (1953 r.), ostatni rekord wynosił 160 cm (1961 r.). Od połowy lat 50. była członkiem kadry narodowej, wielokrotnie reprezentowała Polskę w meczach i na turniejach międzynarodowych odnosząc szereg sukcesów. w słynnym meczu lekkoatletycznym Polska - USA w 1961 r. zajęła 3. miejsce. Startowała również w mistrzostwach Polski, akademickich mistrzostwach Polski i Memoriale im. J. Kusocińskiego.

 

Anna Bełtowska-Król - ur. 6.03.1949 r. w Nowym Targu, karierę sportową rozpoczęła w latach licealnych jako reprezentantka K.S. Gorce w Nowym Targu. w roku 1967 podjęła studia matematyczne na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Technicznym naszej Uczelni, następnie kontynuowała je na kierunku mechanicznym tegoż Wydziału, uzyskując dyplom magistra mechanika. Od i roku studiów była członkiem sekcji lekkiej atletyki Klubu Uczelnianego AZS. Ze względu na wyjątkowy talent została skierowana do pierwszoligowej sekcji lekkoatletycznej AZS Kraków, gdzie trenowali ją zasłużeni dla krakowskiej lekkiej atletyki szkoleniowcy: Emil Dudziński i Jan Żurek. Pod ich kierunkiem doskonaliła swój talent, startując z takimi zawodniczkami jak mistrzyni Europy Barbara Janiszewska-Sobota, z którą ustanowiła rekord okręgu w sztafecie 4 ×l00 m (1969 r.), Mirosława Sałacińska, Danuta Straszyńska, Danuta Berezowska, Jarosława Jóźwiakowska, Urszula Figwer. w 1969 r. uczestniczyła w Mistrzostwach Europy w Atenach, w sztafecie 4 x 400 m, w składzie: Krystyna Hryniewiecka, Danuta Piecyk, Anna Bełtowska, Elżbieta Skowrońska, odpadając w eliminacjach mimo ustanowienia nowego rekordu Polski.

W 1973 r. startowała na Uniwersjadzie w Moskwie, zajmując 9. miejsce w biegu na 800 m, a w biegu na 400 m doszła do półfinału. Będąc studentką naszej Uczelni zawsze reprezentowała ją w lidze międzyuczelnianej środowiska krakowskiego i Mistrzostwach Polski Wyższych Szkół Pedagogicznych.

Zdobyła też wiele medali na mistrzostwach Wyższych Szkół Pedagogicznych w biegach na l00 m, 400 m, w sztafecie 4 x l00 m. Na i Akademickich Mistrzostwach Polski w 1968 r. zdobyła złoty medal w biegu na 800 m, srebrny na 400 m, brązowy w sztafecie 4 ×100 m. Była najlepszą biegaczką wśród polskich studentów (na dystansie 400 i 800 m). Po ukończeniu studiów w 1975 r. została nauczycielką w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Krakowie. Po urlopie macierzyńskim wróciła do czynnego uprawiania sportu. Startowała w barwach Hutnika Kraków, do 1986 r. występowała w reprezentacji Polski. Aż pięciokrotnie stawała na najwyższym podium Mistrzostw Polski w maratonie (1981, 1982, 1983, 1984, 1987), zdobyła też tytuł Mistrzyni Polski w biegu na 20 km (1982). w 1985 r. wzięła udział w drużynowym Pucharze Europy w maratonie. Indywidualnie zajęła 31. miejsce, drużyna Polski uplasowała się na 6. pozycji. w 1988 r., będąc jeszcze czynną zawodniczką, wzięła udział w Mistrzostwach Europy weteranek w maratonie (dla zawodniczek powyżej 35 lat). Była pierwsza na mecie, osiągając czas 2,52,29. Wyróżniona Złotą odznaką AZS, medalem Zasłużony Mistrz Sportu.

 

Marian Bukowiec - ur. 12.08.1943 w Krosnej, pow. Limanowa. Absolwent Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Krakowie (1965) i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (pedagogika - studia zaoczne 1973 r.). Po ukończeniu WSWF pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego, a później w Studium Wychowania Fizycznego AGH, będąc jednocześnie trenerem sekcji lekkoatletycznej AZS Kraków. Od 1974 r. pracuje w Akademii Wychowania Fizycznego w Zakładzie Lekkiej Atletyki, a po uzyskaniu tytułu doktora w Zakładzie Teorii Wychowania Fizycznego. Po uzyskaniu tytułu doktora habilitowanego pełnił szereg odpowiedzialnych funkcji we władzach Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie (dziekana, prorektora ds. studenckich, a od września 1999 do sierpnia 2004 r. rektora uczelni).

Już w czasie studiów na WSWF trenował biegi długodystansowe. Był zawodnikiem pierwszoligowego AZS Kraków w biegu na 3000 m z przeszkodami. w 1965 r. brał udział w Uniwersjadzie w Budapeszcie, gdzie w biegu na 5000 m doszedł do półfinału.

 

Przemysław Dragon - ur. 25.07.1980 r. w Rabce, gdzie też rozpoczął karierę sportową odnosząc liczne zwycięstwa w biegach przełajowych szkół podstawowych regionu. Jego pierwszym trenerem był nauczyciel wychowania fizycznego Grzegorz Tupty, który przygotował go do zdobycia tytułów mistrza województwa nowosądeckiego w biegach przełajowych, w biegu ulicznym oraz w biegu na 1000 m. Będąc zawodnikiem MKS Żywiec trenował wspólnie z Piotrem Haczkiem, reprezentantem Polski w biegu na 400 m. Został powołany do kadry Makroregionu Śląskiego i zdobył tytuł najlepszego zawodnika makroregionu w biegu na 400 m. Dwukrotnie startował w mistrzostwach Polski juniorów, plasując się na 15. i 14. miejscu. w halowych mistrzostwach Polski w Spale uzyskał 10. miejsce, zaś w Pucharze Polski w Lublinie zdobył 4. miejsce. w latach 2000-2005 studiował historię, był członkiem Klubu Uczelnianego AZS. Jego trenerem został Ignacy Tokarz, który przygotowywał go do startu w Akademickich Mistrzostwach Polski (Wrocław, maj 2001). w biegu na 200 m Przemysław Dragon zdobył 3. miejsce.

 

Ewa Dyduch (z domu Dubisz) - ur. 3.01.1958 r. w Gnieźnie. Po ukończeniu LO w Krakowie podjęła studia na pedagogice specjalnej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, które ukończyła w 1982 r. w 1997 r. obroniła pracę doktorską, napisaną pod kierunkiem prof. Janiny Wyczesany.

Karierę sportową rozpoczęła w 1967 r. w sekcji pływackiej MKS „Jordan” Kraków. Od 1978 r. kontynuuje karierę zawodniczą w sekcji pływackiej AZS WSP Kraków. Do jej największych sukcesów sportowych zaliczyć może mistrzostwo Krakowa w latach 1967-1975, w stylu grzbietowym. w 1970 r. w korespondencyjnych mistrzostwach Polski dzieci uplasowała się na 1. miejscu. w latach 1971-74 była zawsze finalistką mistrzostw Polski w kategorii młodzików, juniorów i seniorów. w 1973 r., startując w Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży w Tarnowie, zdobyła 6. miejsce na 100 m stylem grzbietowym i 2. miejsce w sztafecie 4 ×100 m stylem zmiennym. w rankingu najlepszych zawodniczek w Polsce za 1973 r. uplasowała się na 2. miejscu na 100 m stylem grzbietowym z rezultatem 1,15,7. w 1976 r. należała do wzorowej w skali kraju drużyny ratowniczej WOPR przy WKS Wawel Kraków, a następnie zaliczona była do pierwszej piątki najlepszych ratowników w Polsce. Miała wtedy zaledwie 18 lat.

Startowała też w maratonach pływackich o „Błękitną Wstęgę Jeziora Rożnowskiego”. Siedmiokrotnie reprezentowała naszą Uczelnię na mistrzostwach Polski WSP i filii uniwersytetów, odnosząc szereg sukcesów. w 1980 r. na mistrzostwach Polski WSP w Białymstoku zdobyła złoty medal na 100 m stylem grzbietowym i brązowy na 100 m stylem zmiennym. Startując w Kielcach na mistrzostwach Polski mistrzów wszystkich typów uczelni zdobyła 2. miejsce na 100 m stylem grzbietowym. w 1986 r. w mistrzostwach Polski WSP w Krakowie zdobyła złoty medal w sztafecie 4 ×50 m stylem zmiennym oraz srebrny medal na 100 m stylem grzbietowym. w 1988 r. w Bydgoszczy uzyskała srebrny medal na 100 m stylem grzbietowym i brązowy medal w sztafecie 4 ×50 m. Dwa lata później w Kielcach zdobyła złoty medal na 100 m stylem grzbietowym. w kolejnych mistrzostwach (rozegranych w 1996 i 1998 w Rzeszowie) uplasowała się na 5. miejscu na dystansie 100 m stylem grzbietowym.

 

Jan Adam Dyduch - ur. 24. 01.1956 w Krakowie. Studiował historię w latach 1975-1979. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1979 r. Karate zaczął uprawiać w 1974 r. w Ognisku Specjalistycznym TKKF „Karatedo Kyokushinkai”, a potem w Krakowskim Klubie Karate Kyokushinkai. w 1975 r. jako reprezentant Polski wziął udział w I Otwartych Mistrzostwach Świata Karate Kyokushin w Japonii. Za swoją postawę otrzymał w Tokio od Kancho Masutatsu Oyamy nagrodę specjalną. Rok później został mistrzem Polski Karate Kyokushin w kategorii ciężkiej i zdobył złoty medal w Międzynarodowym Turnieju Karate Kyokushinkai „O Puchar Wawelskiego Smoka”.

W 1977 brał udział w międzynarodowym turnieju w Islambadzie (Pakistan). Po powrocie z Indii i Afganistanu zakończył karierę zawodniczą i rozpoczął działalność szkoleniową w Krakowie. Był trenerem Klubu Uczelnianego AZS WSP w karate kyokushinkai. w 1980 r. zdał z wyróżnieniem egzamin na stopień mistrzowski 1 dan, a w 1983 r. na 2 dan kyokushin karate. w latach 1985-86 oraz 1990 przebywał i trenował w Stanach Zjednoczonych. w 1991 r. nawiązał kontakt z Wielkim Mistrzem Shigeru Oyamą (10 dan), w ślad za którym zdecydował się na odejście z IKO kuokushin. Od 1991 r. stał się animatorem rozwoju Oyama Karate w Polsce. w 1992 r. zdał w Holandii test weryfikacyjny na 2 dan, a następnie egzamin na stopień mistrzowski 3 dan (1993), na 4 dan (1994), 5 dan (1997) i otrzymał tytuł Shihan. w 2001 r. otrzymał z rąk Wielkiego Mistrza Oyamy nominację na stopień mistrzowski 6 dan, a w 2004 r. na 7 dan.

Wychował wielu znakomitych zawodników i instruktorów, m.in. mistrzów świata w Knockdown Oyama Karate, wielu medalistów mistrzostw Europy, dziesiątki medalistów mistrzostw Polski i pucharu Polski. Wyszkolił bądź wypromował blisko 200 posiadaczy czarnych pasów Oyama Karate w Polsce.

W 2004 r. został dyrektorem OYAMA International Karate Federation, a w styczniu 2005 r. dyrektorem ds. europejskich Światowej Organizacji Karate Kanreikai. w 2006 r. został ponownie wybrany prezesem zarządu Stowarzyszenia Oyama Karate w Polsce na kolejne 5 lat.

Jest trenerem drugiej klasy i menadżerem sportu.

 

Maria Fraś-Czubała - ur. 16.08.1950 r. w Krakowie. Studiowała geografię w latach 1969-1974. Karierę sportową rozpoczynała w Klubie Uczelnianym AZS pod kierunkiem Ignacego Tokarza. Niecodzienny talent sprawił, że szybko awansowała do kadry Polski AZS. Występowała w biegach sprinterskich pierwszoligowego AZS Kraków, była wielokrotną medalistką mistrzostw Polski Szkół Pedagogicznych. Jej najlepsze wyniki: 11,8 sek. na 100 m i na 200 m - 24,1 sek. Na bazie swoich osiągnięć sportowych po studiach ukończyła odpowiednią specjalizację i została nauczycielką jogi. Jest autorką ogólnopolskiego programu jogi dla kobiet po mastektomii. Ponadto zajmuje się wspinaczką wysokogórską (ostatnio zdobywała sześciotysięczniki w Himalajach) i turystyką górską.

 

Anna Janina Kałużna (z domu Wrona) - ur. 21.07.1954 r. w 1978 r. ukończyła Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Krakowie kierunek bibliotekoznawstwo i informacja naukowa. Karierę sportową rozpoczynała w sekcji pływackiej Klubu Sportowego Jordan Kraków w roku 1965. Odniosła szereg sukcesów w różnych zawodach - na szczeblu miejskim, okręgowym i ogólnopolskim, zdobywając medale i dyplomy dla klubu. Uzyskiwała też czołowe miejsca w mitingach międzynarodowych. w latach 1970-1976 była również zawodniczką Krakowskiego Klubu Szermierczego we florecie. w latach 1974-1978, w trakcie studiów, była reprezentantką Klubu Uczelnianego AZS WSP Kraków, odnosząc szereg sukcesów. w 1977 r. na mistrzostwach Polski Szkół Pedagogicznych w Szczecinie zdobyła brązowe medale na dystansie 100 m stylem dowolnym i w sztafecie 4 ×50 m.

 

Andrzej Kierczak - ur. 8.03.1974 w Krakowie. Studia licencjackie na kierunku politologia i nauki społeczne odbył w latach 1995-1998. Znakomity piłkarz ręczny KS Hutnik Kraków, reprezentant Polski w 40. spotkaniach, zdobywca 104 bramek. w latach 1996-98 odbył studia licencjackie na kierunku politologia. Będąc członkiem Klubu Uczelnianego AZS reprezentował Uczelnię w rozgrywkach ligi międzyuczelnianej środowiska krakowskiego (mistrzostwo w 1996 r.). Walnie przyczynił się do zdobycia brązowego medalu na mistrzostwach Polski Uczelni Pedagogicznych w 1997 r. (został uznany najlepszym zawodnikiem oraz zdobył tytuł króla strzelców). Znakomicie zapowiadającą się karierę przerwała kontuzja kolana (13.12.1997 r.), mimo dwóch operacji nie dane mu było wrócić do czynnego uprawiania sportu. Nie zerwał jednak całkiem z ukochaną dyscypliną, ukończył kurs sędziowski - obecnie jest sędzią Polskiego Związku Piłki Ręcznej, prowadzi zawody ekstraklasy.

 

Józef Kukulak - ur. 02.01.1951 r. w Cichem na Podhalu. w latach 1969-1974 studiował geografię. w roku 1987 uzyskał tytuł doktora, kolokwium habilitacyjne odbył w 2005 r.

Sportem zainteresował się w szkole średniej w Jabłonce Orawskiej, startując w barwach szkoły i powiatu nowotarskiego na różnych imprezach lekkoatletycznych. Po rozpoczęciu studiów geograficznych wstąpił do sekcji lekkoatletycznej Klubu Uczelnianego AZS WSP Kraków, gdzie pod okiem trenera Ignacego Tokarza doskonalił swój talent. Już w roku 1971 zdobył brązowy medal w Akademickich Mistrzostwach Krakowa w biegu na 200 m. Startował po raz pierwszy w Akademickich Mistrzostwach Polski Wyższych Szkół Pedagogicznych w Bydgoszczy, zdobywając punktowane miejsca. w latach 1971-1999 aż 11 razy startował w tych mistrzostwach, zdobywając 11 medali, w tym dwa złote, dwa srebrne i siedem brązowych - w rzucie dyskiem, pchnięciu kulą i trójskoku. Startował też w skoku w dal, wzwyż i w sztafecie 4 ×100 m, zdobywając punkty dla naszej reprezentacji. Pozwoliło to Uczelni uplasować się na wysokich miejscach w punktacji drużynowej. Od roku 1969 corocznie reprezentował Klub w Lidze Międzyuczelnianej Szkół Wyższych Krakowa, zwyciężając 28-krotnie: 18 razy był najlepszym akademickim dyskobolem Krakowa, 4 razy wygrywał konkurs pchnięcia kulą, 4 razy rzut oszczepem, 2-krotnie był reprezentantem Uczelni w sztafecie 4 ×100 m, która okazała się najlepszą w Krakowie. Startował także w skoku w dal, skoku wzwyż, w biegach na 100 m, 110 m przez płotki, 400 i 1500 m.

Reprezentował Uczelnię w międzynarodowych spotkaniach lekkoatletycznych. Na meczu z Pedagogische Hochschule w Dreźnie (rok 1973) zwyciężył w konkursie rzutu dyskiem. Był drugi w skoku wzwyż i trzeci w biegu na 400 m. w roku 1979 w Kijowie wygrał skok w dal. Zajął także drugie miejsca w pchnięciu kulą i w sztafecie 4 ×200 m.

Jego talent rozwijał się systematycznie. w zawodach cenił sobie współzawodnictwo z lepszymi od siebie. w roku 1973 trafił do pierwszoligowego zespołu AZS Kraków. Treningi pod opieką Stanisława Zaparta i Tadeusza Pietrzaka przyniosły mu mistrzostwo okręgu krakowskiego w ośmioboju lekkoatletycznym (1975), i brązowy medal w dziesięcioboju (1976). Ustanowił szereg rekordów Uczelni, które do dziś nie zostały poprawione.

 

Andrzej Matuszyk - ur. 20.01.1936 r. w Tarnowie. Po ukończeniu liceum w Nowym Sączu, w latach 1953-1956 studiował na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie - od 1957 r. - na Wydziale Filologiczno-Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie na kierunku filologia polska. Od ukończenia studiów do roku 1975 był pracownikiem naukowodydaktycznym Katedry Historii Literatury Polskiej WSP jako asystent i starszy asystent. Obecnie jest profesorem i kierownikiem Zakładu Alpinizmu AWF Kraków.

Wspinanie, turystyka i góry to trzy pasje naukowe i dydaktyczne. Zaczynał od turystyki górskiej w Beskidzie Wyspowym i Gorcach, a następnie w Tatrach. Po ukończeniu kursu wspinaczkowego w Krakowskim Klubie Wysokogórskim w roku 1967 rozpoczęła się jego aktywność wspinaczkowa w Tatrach, gdzie wspinał się latem i zimą (dokonał też pierwszych przejść). Wspinał się również dwukrotnie w Kaukazie Centralnym (w latach: 1974 i 1977 r. brał udział w centralnych obozach sportowych Klubu Wysokogórskiego i Polskiego Związku Alpinizmu w rejonie AdyłSu). w roku 1973 brał udział w sportowoeksploracyjnej wyprawie Krakowskiego Akademickiego Klubu Alpinistycznego w góry Spitsbergenu. w 1975 r. uczestniczył w wyprawie alpinistycznej Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego w Hindukusz Pakistański na Tirich-Mir (7702 m); w 1979 r. brał udział w międzynarodowym obozie alpinistycznym w górach Mongolii (rej. Monch Hairhan). Równolegle intensywnie zajmował się szkoleniem wspinaczkowym. w latach 1971-1980 prowadził zajęcia praktyczne i teoretyczne na kursach wspinaczkowych (skałkowych, tatrzańskich letnich i zimowych w ośrodku Polskiego Związku Alpinizmu w „Betlejemce” na Hali Gąsienicowej), kierował szkoleniem w Krakowskim Klubie Wysokogórskim, zaś w Komisji Szkolenia Polskiego Związku Alpinizmu odpowiadał za szkolenie instruktorów. w latach 1976-1985 pracował w krakowskiej Międzyklubowej Komisji Egzaminacyjnej i Kwalifikacyjnej w zakresie taternictwa, zaś w 1978 r. wykładał w zaocznym Studium Trenerów Alpinizmu w AWF Kraków.

 

Marek Michalik ur. 5.03.1962 r. w Mieszkowicach. Studiował geografię (1982-1987). Koszykarz Górnika Brzeszcze, w czasie studiów grał w drugoligowym AZS AWF Kraków. Brał udział w Międzynarodowych Akademickich Mistrzostwach Polski w Lublinie, w Akademickich Mistrzostwach Polski w Koszalinie (uznany najlepszym zawodnikiem turnieju). Reprezentował barwy naszego Klubu Uczelnianego AZS w Lidze Międzyuczelnianej. Dzięki jego postawie zespół wywalczył 3. miejsce w 1983 r. i 2. miejsce w 1984 r. Jako student III roku został powołany do akademickiej kadry Polski (1.10.1984-31.03.1985).

 

Lech Pakuła ur. się 4.12.1930 r. w Kurowie w gminie i powiecie Grodzisk Wielkopolski. Po odbyciu służby wojskowej w pułku piechoty w Siedlcach podjął studia geograficzne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, które ukończył w 1958 r. Tytuł doktora uzyskał w 1963 r., kolokwium habilitacyjne odbył w 1973 r. na Radzie Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zainteresowania badawcze dotyczące głównie geografii przemysłu i degradacji środowiska pod wpływem uprzemysłowienia oraz osiągnięcia dydaktycznometodyczne zaowocowały nadaniem w 1981 r. Lechowi Pakule tytułu profesora nadzwyczajnego, a w 1994 r. profesora zwyczajnego. w latach 1991-96 pełnił funkcję dziekana Wydziału Geograficzno-Biologicznego WSP w Krakowie. Karierę sportową rozpoczynał w szkole średniej w Grodzisku Wlkp. w monografii Klubu Sportowego „Dyskobolia” Grodzisk Wlkp. wymieniany jest w składach drużyny piłki nożnej juniorów, z którą zdobył tytuł wicemistrza Wielkopolski. Należał też do wybijających się koszykarzy klubu. Karierę sportową kontynuował w Sulechowie (1949-1952), będąc czołowym zawodnikiem sekcji lekkoatletycznej SKS Liceum Pedagogicznego. Pełnił funkcję przewodniczącego klubu, który w tym okresie należał do czołowych klubów szkolnych ziemi lubuskiej. Profesor Bolesław Hejduk w swojej opowieści biograficznej pt. Ze wspomnień nauczyciela pisze o nim jako doskonałym lekkoatlecie, zdobywcy tytułu mistrza Polski Zrzeszenia Sportowego „Ogniwo” w skoku w dal. Był mistrzem województwa zielonogórskiego w tej dyscyplinie (1951), w trójskoku (1952) oraz wicemistrzem w pięcioboju lekkoatletycznym (bieg na 100 m, 400 m, skok w dal, skok wzwyż, pchnięcie kulą - rok 1951). Następnie uprawiał sport w Świebodzinie (lata 1952-53), w Siedlcach (1953-54) i w Krakowie (od 1954). Przez pewien okres (1.09.1951-31.07.1952) był nauczycielem wychowania fizycznego w Liceum Pedagogicznym w Sulechowie, następnie od 1.09.1952 r. aż do chwili powołania do służby wojskowej w Siedlcach (8.02.1953 r.) był korespondentem sportowym w „Gazecie Zielonogórskiej”. Odbywając służbę wojskową zdobył tytuł wicemistrza Wojska Polskiego w skoku w dal, przegrywając tylko z mistrzem Polski Zbigniewem Iwańskim. w Krakowie należał do czołowych lekkoatletów pierwszoligowego zespołu AZS Kraków, występował w zespole ze słynnymi gwiazdami polskiej lekkiej atletyki: Barbarą Lerczak-Janiszewską, Marią Kusion-Bibro, Urszulą Figwer. Jego rekordy życiowe w skoku w dal (678 cm), trójskoku (13,71 m) przez długi czas figurowały w tabeli rekordów Uczelni. Osiągnął wiele sukcesów sportowych w swojej koronnej dyscyplinie, skoku w dal - był wicemistrzem województwa krakowskiego (1956), wielokrotnym akademickim mistrzem Krakowa, „etatowym” triumfatorem Spartakiad Uczelnianych w skoku w dal, skoku wzwyż, trójskoku i w biegu na 100 m. Był również zasłużonym działaczem Klubu Uczelnianego AZS Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, a w latach 1955-1956 przewodniczącym Zarządu Klubu.

 

Aldona Barbara Patycka - ur. 30.09.1962 r. w Rzeszowie. Studia rozpoczęła na kierunku nauczanie początkowe w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, występując w zespole koszykówki AZS. Jej niecodzienny talent dostrzegli szkoleniowcy krakowskiej Wisły. Po przyjeździe do Krakowa rozpoczęła studia na II roku nauczania początkowego WSP w Krakowie, które ukończyła uzyskaniem tytułu magistra pedagogiki (30.06.1987 r.) Należała do czołowych zawodniczek koszykarskiej drużyny krakowskiej „Wisły”, z którą trzykrotnie zdobyła tytuł mistrza Polski (1984, 1985, 1988) i trzykrotnie tytuł wicemistrzyni (1983, 1987, 1992).

 

Marta Piłka - ur. 4.12.1981 r. w Słupsku. Studiowała zaocznie pedagogikę w latach 2001-2005. Studia ukończyła 22.06.2005 r. uzyskaniem dyplomu magistra pedagogiki w zakresie pedagogiki społecznoopiekuńczej o specjalizacji poradnictwo i terapia pedagogiczna. Od dzieciństwa uprawiała tenis stołowy w klubie „Przełom” Postomino, aktualnie jest reprezentantką klubu sportowego „Bronowianka” Kraków. Od 1998 r. była członkinią kadry narodowej, reprezentowała Polskę na wielu imprezach międzynarodowych, z mistrzostwami Europy włącznie. w sierpniu 2002 r. reprezentowała Akademię Pedagogiczną w Krakowie na Akademickich Mistrzostwach Polski, gdzie po dobrym występie zakwalifikowana została na Akademickie Mistrzostwa Świata, które odbyły się we wrześniu 2002 r. Od 2001 r. była też członkiem kadry olimpijskiej. w mistrzostwach Polski Szkół Pedagogicznych w 2004 r. w Częstochowie zdobyła indywidualnie srebrny medal i walnie przyczyniła się do zdobycia przez nasz uczelniany zespół srebrnego medalu. Na ostatnich Mistrzostwach Polski w 2006 r. zdobyła brązowy medal w grze indywidualnej.

 

Lucjan Schimscheiner - ur. 12.05.1949 r. w Jaworznie. Studia na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie odbył w latach 1969-1974 r., uzyskując tytuł magistra biologii na podstawie pracy napisanej pod kierunkiem prof. Włodzimierza Juszczyka. Od roku 1974 zatrudniony na stanowisku stażysty, a następnie asystenta i starszego asystenta w Zakładzie Zoologii WSP. w 1983 r. uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych. Od 1993 r. pełnił funkcję dyrektora Instytutu Biologii. Swoją przygodę sportową rozpoczynał jako reprezentant zespołów w piłce koszykowej i siatkowej Liceum Ogólnokształcącego w Jaworznie. Brał udział w finale mistrzostw szkół średnich w Krakowie. Jednocześnie był zawodnikiem sekcji piłki koszykowej klubu sportowego Victoria Jaworzno. Od 1969 r. trenował w sekcji piłki koszykowej Klubu Uczelnianego AZS WSP Kraków. Należał do grona najlepszych zawodników. Reprezentował barwy Uczelni w rozrywkach Ligi Międzyuczelnianej środowiska akademickiego Krakowa, dwukrotnie brał udział w mistrzostwach Polski Wyższych Szkół Pedagogicznych i filii Uniwersytetów (1971 - Siedlce, 1973 - Szczecin) należąc do wyróżniających zawodników.

 

Teresa Starowieyska-Bisping - ur. 31.01.1953 r. w Krakowie. w latach 1972-1977 studiowała geografię. Tytuł magistra uzyskała we wrześniu 1979 r. Znakomita koszykarka, wychowanka trenera Ludwika Mięty-Mikołajewicza, zawodniczka GTS Wisła Kraków, z którą sześciokrotnie zdobyła tytuł Mistrza Polski (1969, 1970, 1972, 1975, 1976,1977). w reprezentacji Polski wystąpiła w 66 spotkaniach, w tym w turnieju przedolimpijskim w kanadyjskim mieście Hamilton (1976 r.) i Uniwersjadzie w Moskwie (1973 r.).

 

Marian Andrzej Wieczorek - ur. 09.09.1954 w Słomnikach. Studiował filologię polską (1973-1977). Po studiach pilot, kapitan PLL „LOT”, instruktor B-767. Specjalizował się w lataniu precyzyjnym i rajdowym. Wielokrotny reprezentant Polski na mistrzostwach Europy i świata w tych dyscyplinach. Zdobył indywidualne mistrzostwo świata w lataniu rajdowym. Na II Igrzyskach Sportów Lotniczych był kierownikiem polskiej reprezentacji w lataniu rajdowym i precyzyjnym. Pod jego kierunkiem reprezentacja zdobyła 6 złotych i 6 srebrnych medali.

 

Janina Wojtal-Barrez - ur. 17.11.1942 r. w Krakowie. Studia wyższe rozpoczęła w 1962 r. na UJ. Od 1963 r studiowała filologię rosyjską w WSP w Krakowie, którą ukończyła 29.06.1970 r. Znakomita koszykarka, wychowanka trenera Ludwika Mięty-Mikołajewicza. Występowała w klubie GTS Wisła Kraków, z którym 11 razy wywalczyła tytuł mistrza Polski. Jako reprezentantka Polski brała udział w 170 spotkaniach międzynarodowych, sześciokrotnie uczestniczyła w Mistrzostwach Europy. w 1972 roku wystąpiła w reprezentacji Europy w meczu gwiazd, zorganizowanym z okazji 40-lecia FIBA.

Opracował
Czesław Michalski
cmichals@ap.krakow.pl

 

powrót na początek strony