8 listopada 2005 r. odbyło się walne, sprawozdawczo-wyborcze zebranie Klubu Uczelnianego Akademickiego Związku Sportowego Akademii Pedagogicznej. Powodem była dobiegająca końca kadencja zarządu, którego prezesem był student V roku politologii, lekkoatleta Tomasz Nowocień. Przedstawiciel Środowiskowej Komisji Rewizyjnej, dr Wojciech Folta, uznał działalność uczelnianego związku za zgodną ze statusem AZS; ustępującemu zarządowi jednogłośnie udzielono absolutorium.
Jedynym kandydatem na stanowisko nowego prezesa Klubu Uczelnianego AZS AP był student III roku historii, pływak Adam Prusakiewicz – i on właśnie będzie pełnił tę funkcję przez następne dwa lata (czyli czas trwania kadencji). w wyniku głosowania powołano również nowy zarząd Klubu, w skład którego weszli: Natasza Styczyńska, Tomasz Nowocień, Łukasz Smogorowski, Paweł Iwanicki, Sławomir Rakoczy, Wojciech Galica, Zbigniew Wantuch oraz Artur Horecki.
Nie będzie to łatwa kadencja, chociażby z tego względu, że brakuje środków na podstawowe sprawy: treningi, wyjazdy na rozgrywki, mistrzostwa – nie wspominając już o fi nansach na zakup niezbędnego sprzętu. w dalszym ciągu większość sekcji ma zajęcia tylko raz w tygodniu; większa częstotliwość treningów (jak choćby sekcji lekkoatletycznej, prowadzonej przez państwa Tokarzów) jest wynikiem społecznego zaangażowania trenerów.
KU AZS AP jest organizacją ściśle związaną z Uczelnią, toteż nie mogąc prowadzić działalności gospodarczej, musi liczyć jedynie na coraz bardziej ograniczone w tym względzie możliwości finansowe Uczelni, przychylność niektórych instytutów oraz – co nie jest łatwe w przypadku sportu akademickiego – pozyskanie sponsora (od wielu miesięcy Klub wspiera firma R-Line i jest to jedyna pomoc finansowa z zewnątrz).
O ważności sportu akademickiego, promocji kultury fizycznej, zapobieganiu, zwalczaniu i przezwyciężaniu skutków chorób cywilizacyjnych (wyniki badań stanu zdrowia i sprawności fi zycznej studentów są z roku na rok coraz gorsze) mówi się dużo – chociażby przy okazji dużych imprez z udziałem kolejnych ministrów – jednak rzadko jest to poparte konkretnymi ustaleniami, które sprzyjałyby rozwojowi masowego sportu. Słowo „kultura” w wyrażeniu „kultura fizyczna” nie jest przypadkowe: sport doskonale wywiązuje się z zadań wspomagających procesy wychowawcze i kształcące.
Wiosną 2001 r., w numerze 6. „Konspektu”, Wojciech Zaręba napisał, że „społeczność akademicka wydaje się tkwić w szponach niemożności. Można odnieść wrażenie, że sprawy własnego zdrowia i kondycji fi zycznej chcemy załatwić później”. „Później” ma do siebie niestety to, że łatwo przechodzi bolesną metamorfozę w „za późno”.
Sport masowy jest podstawowym celem Klubu Uczelnianego AZS, a jednocześnie najtrudniejszym do zrealizowania – albowiem opór stawiają też sami studenci. Nie można jednak zapominać o duchu sportowej rywalizacji, znaczeniu występów reprezentacji Uczelni, a także bogatych tradycjach Studium Wychowania Fizycznego i Sportu (SWFiS) AP oraz uczelnianego AZS-u. Wojciech Zaręba napisał też, że „KU AZS jest sportowym reprezentantem Akademii Pedagogicznej, a o tym często się zapomina. Studenci i nauczyciele akademiccy, sportowcy biorąc udział w licznych imprezach, ogólnopolskich (a także międzynarodowych: w zorganizowanym na wiosnę 2004 r. w Krakowie, przez uczelniany AZS i SWFiS AP, 50-leciu Studium oraz jesienią tego samego roku, w zawodach «Studenckiej Sportowej Jesieni 2004» w Kijowie), służą promowaniu Uczelni. Stanowią o jej obliczu i postrzeganiu w środowisku studenckim”.
W połowie grudnia 2005 r., w auli Akademii Pedagogicznej, odbyła się konferencja naukowa Kultura a zdrowie społeczne. Przegląd i analiza środowiskowych form oddziaływań kulturotechnicznych w zakresie profi laktyki społecznej, zorganizowana przez Pedagogium – Wyższą Szkołę Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie. Przedsięwzięciu patronował uczelniany związek sportowy, nie bez powodu zresztą: tematem jednych z warsztatów towarzyszących konferencji była prezentacja praktycznych możliwości realizacji form oddziaływań kulturotechnicznych poprzez sport, do wykorzystania w klubach sportowych, od AZS-u po kluby osiedlowe.
W Warszawie, dzięki społecznej inicjatywie, utworzono dla wychowanków domów dziecka ligę piłkarską składającą się z 20 drużyn. Udało się pozyskać sponsora i wyposażyć wszystkich zawodników w firmowe stroje, co oczywiście – w oczach uczestników – niezwykle podniosło rangę tych rozgrywek. w Nowej Hucie ruszyła ostatnio inicjatywa utworzenia osiedlowej ligi rugby. Sport ma odciągnąć młodych ludzi od nałogów, wyrwać ich z uścisku patologii społecznych – dać możliwość pozytywnego upustu energii i rozładowania agresji.
Warszawskie Pedagogium wspiera społecznie wartościowe inicjatywy. Prowadzący konferencję wykładowcy tej placówki deklarowali chęć dzielenia się własnym doświadczeniem, a nawet, w przypadku najbardziej cennych projektów, pomoc organizacyjną. Stołeczna uczelnia, zainicjowała akcję powstawania klubów Pedagogium na terenie całej Polski: sportowych, muzycznych czy też dramy – rodzaj i sposób działalności zależy od pomysłu inicjatorów danego klubu.
W przypadku sportu akademickiego – uczelniany AZS gotów jest zapewnić pomoc w utworzeniu nowych sekcji sportowych, jeśli tylko znajdzie się odpowiednia liczba studentów, gotowych być członkami owych sekcji. w dalszym ciągu brakuje podobnych inicjatyw, ale Klub planuje akcje informacyjne i agitacyjne, mające na celu zachęcić studentów do działalności zarówno sportowej, jak i społeczno-organizacyjnej.