Warsztaty plastyczne
Koło Artystyczno-Naukowe Studentów Instytutu Sztuki Akademii Pedagogicznej w Krakowie już po raz trzeci było organizatorem warsztatów plastycznych dla dzieci w ramach Festiwalu Nauki — Kraków 2004. Naszym podstawowym celem było rozwinięcie aktywności plastycznej dzieci poprzez zapoznanie ich z nietypowymi materiałami oraz nowymi technikami plastycznymi w atmosferze sprzyjającej radosnej twórczości. Tegoroczny projekt nosił tytuł Dywan marzeń i adresowany był do dzieci w wieku od 5 do 15 lat. Zaproponowane zostały trzy akcje plastyczne: Ptaki w przestworzach, Wehikuł czasu, Dywan marzeń, a więc każdy z uczestników mógł znaleźć coś dla siebie.
Dla najmłodszych dzieci przygotowany został warsztat Ptaki w przestworzach. Dzieci wykonywały rajskie ptaki z różnych materiałów (bibuły, sznureczków, wstążek). Największym zainteresowaniem cieszyły się wielobarwne piórka i rafia. Wiele serca dzieci włożyły w wykonywanie ptaków. Lekkie i delikatne konstrukcje przymocowane zostały do balonów wypełnionych helem i wypuszczone w powietrze. Miło było zobaczyć jak ożywia się niebo i uśmiechają się dzieci zadowolone ze swojej pracy.
Wehikuł czasu przygotowano z myślą o dzieciach starszych. Do skonstruowania machiny zachęcał sam tytuł i przygotowane materiały. Do dyspozycji uczestników oddano kartonowe pudła, rury, tuby, koła. Całości dopełniły kolorowe spraye i farby. Inżyniersko-projektowe upodobania dzieci uwidoczniły się w ciekawych pomysłach i intensywnej pracy. Efektem były dwa wehikuły czasu, które mogły powstać tylko dzięki wyobraźni i fantazji dziecięcej. Wehikuły odbyły swą podróż w czasie, przemierzając przestrzeń Plant, która w oczach dzieci zmieniła się nagle w tajemniczą planetę.
Tkaniem tytułowego Dywanu marzeń zajęły się gimnazjalistki. Na rozciągniętej siatce ogrodzeniowej wyplatały swoje marzenia i sny, używając różnorodnych materiałów: tkanin, sznurków, rafii, wstążek i folii. Mozolna praca trwała ponad dwie godziny, lecz końcowy efekt zaskoczył nawet „tkaczki”. Wielobarwne materiały o zróżnicowanej fakturze, indywidualne pomysły uczennic i duże zaangażowanie przyczyniły się do powstania niezwykłej kompozycji.
Warsztaty te pozwoliły dzieciom na działania plastyczne i związane z tym przeżycia, możliwość realizacji swych pomysłów i pokonywanie technicznych trudności. Istotne było obserwowanie efektów tych działań w zupełnie nowej przestrzeni. Obszar Starego Miasta stał się dla nich nie tylko zabytkowym miejscem, ale także ich zakątkiem, gdzie można bawić się, śmiać i pracować.
Joanna Nalepa-Sanek
