Jubileusze 

Jubileusz profesora Mirosława J. Szymańskiego

Niedawno profesor Mirosław J. Szymański — dyrektor Instytutu Nauk o Wychowaniu obchodził 35-lecie swojej pracy naukowej. Mirosław J. Szymański jest znawcą relacji między systemem oświatowym a systemem społecznym, a jego kontakty z licznymi polskimi i zagranicznymi ośrodkami naukowo-badawczymi umożliwiają mu badanie rodzimych przemian społeczno-edukacyjnych w szerokim kontekście zmian cywilizacyjnych

Profesor jest autorem kilkunastu książek z dziedziny pedagogiki, polityki oświatowej i socjologii edukacji, m.in. Środowiskowe uwarunkowania selekcji szkolnej (Warszawa 1973), Modernizacja systemu oświatowego na wsi (Warszawa 1978), Procesy selekcyjne w szkolnictwie ogólnokształcącym (Warszawa 1988), Młodzież wobec wartości (Warszawa 2000), Studia i szkice z socjologii edukacji (Warszawa 2000), Kryzys i zmiana (Kraków 2002). W dotychczasowej karierze naukowej wypromował około 400 magistrów w wielu ośrodkach naukowych w Polsce, a także 23 doktorów (kilku ma otwarte przewody, kilkunastu następnych je przygotowuje) oraz recenzował i oceniał kilka przewodów habilitacyjnych. Przez wiele lat był redaktorem naczelnym kwartalnika „Edukacja”, a obecnie kieruje uznanym na polskim rynku wydawniczym miesięcznikiem „Nowa Szkoła”.

Nie o pracy naukowej chcę jednak pisać, bo CV naukowe profesora można znaleźć wielu słownikach i leksykonach. Dorobek ten został także przedstawiony przez jego uczniów w dedykowanej mu jubileuszowej książce Edukacyjne drogi i bezdroża. Zebrane w niej artykuły czołowych polskich pedagogów dotyczące ważkich problemów edukacyjnych są wyrazem szacunku i uznania dla dorobku Jubilata. Chcę także podkreślić, że profesor Mirosław J. Szymański należy do nielicznych polskich uczonych, którzy w życiu codziennym, w kontaktach z ludźmi, studentami jest człowiekiem niezwykle skromnym i życzliwym każdemu. Nie odmawia nikomu pomocy, umie słuchać, nigdy nie mówi o sobie, ale o tych, którzy potrzebują rady i wsparcia. Zawsze otacza go „wianuszek” pracowników i studentów. Profesor posiada duży autorytet naukowy i moralny, a także dar wyciszania emocji, łagodzenia spraw. Byłam świadkiem kilku trudnych sytuacji, w których wyważony „mądry naukowo i życiowo” głos profesora miał wpływ na rozwiązanie zaistniałej sytuacji. Cieszymy się, że uczniowie zadbali o to, aby wyrazić mu przede wszystkim szacunek za to, że jest tutaj — w naszej uczelni - dedykując mu wydaną z tej okazji książkę Edukacyjne drogi i bezdroża. To wyzwanie dla Profesora i nas wszystkich — aby nie były zbyt kręte, prowadzące do nikąd.

Profesorowi życzymy entuzjazmu i siły w rozwiązywaniu problemów naukowych, szacunku i miłości ludzi, obfitych w „owoce” dydaktyczne i naukowe następnych 35 lat.

Irena Adamek