Edukacja 

Hanna Batorowska

Centrum informacji multimedialnej
i internetowej w nowoczesnej szkole

W latach 1999-2001 Ministerstwo Edukacji Narodowej, Sejmowa Komisja Edukacji Narodowej, organizacje pozarządowe oraz firmy związane z edukacją i technologią informacyjną aktywnie włączyły się w realizację programu Interkl@sa. Przewodnicząca tej inicjatywie senator Grażyna Staniszewska podkreśla, że przedsięwzięcie to ma na celu: przygotowanie uczniów do swobodnego posługiwania się komputerem i internetem w rozwiązywaniu problemów, a nauczycieli do twórczego wykorzystania komputera w procesie dydaktycznym, uczynienie ze szkoły ośrodka nowoczesności i innowacji, który dzięki multimedialnej pracowni komputerowej służy całej społeczności lokalnej.

Program Interkl@sa obejmuje zespół informatycznych przedsięwzięć podejmowanych dla potrzeb zreformowanej szkoły, takich jak: pracownia internetowa w każdej gminie, pracownia internetowa w każdym gimnazjum, pracownia internetowa w każdej szkole, znak jakości Interkl@sa, komputer dla nauczyciela 2000, program szkoleń nauczycieli w Polsce firmy Intel (Teach to the future), program Regionalnych i Lokalnych Akademii Informatycznych, program Gminnych Punktów Informacji Europejskiej prowadzonych głównie przez bibliotekarzy szkolnych, program tworzenia Polskiego Portalu Edukacyjnego Interkl@sa i innych.

Jednym z zadań programu jest włączenie technologii informacyjnej do wszystkich działań edukacyjnych szkoły, szczególnie tych, które mają na celu kształcenie umiejętności zdobywania, przetwarzania i wykorzystywania informacji. Powstał on z myślą o przygotowaniu młodzieży do swobodnego funkcjonowania w epoce informacji, promując szkoły przekształcające się w ośrodki wdrażania idei społeczeństwa informacyjnego.

W szkołach, w których realizuje się główne założenia programu:

• uczniowie wykorzystują komputery oraz internet do wyszukiwania, selekcjonowania i celowego wykorzystywania informacji,
• biblioteka szkolna jest miejscem dostępu do internetu oraz multimedialnych źródeł informacji oraz posiada skomputeryzowane zasoby biblioteczne,
• uczniowie i nauczyciele mają dostęp do komputerów poza pracownią komputerową,
• przygotowane zostaje pomieszczenie przeznaczone na multimedialne centrum informacji,
• uczniowie prowadzą szkolną witrynę WWW i regularnie wydają szkolną gazetkę oraz tworzą jej internetową edycję,
• nauczyciele stosują technologię informacyjną w nauczaniu i jako element swojego warsztatu pracy oraz są przygotowani do stosowania technologii informacyjnej i komunikacyjnej w nauczaniu przedmiotowym,
• personel administracyjny oraz kadra kierownicza stosuje komputery w administrowaniu i zarządzaniu szkołą,
• pracownie komputerowe są wykorzystywane nie tylko w procesie nauczania poszczególnych przedmiotów,
• współpracuje się ze środowiskiem lokalnym i pozalokalnym w zakresie wykorzystania internetu i upowszechniania technologii informacyjnej, zaspokajając również inne związane z tym potrzeby społeczności lokalnej.

Z analizy wymagań, jakie program Interkl@sa stawia zreformowanej szkole, wynika, że w najbliższej przyszłości dyrektorzy placówek oświatowych będą musieli włączyć się w tworzenie dostępnych całej społeczności lokalnej, a także pozalokalnej, tzw. centrów informacji multimedialnej i internetowej.

Jak powinno być zorganizowane szkolne centrum informacji, aby jego przydatność dla procesu dydaktycznego została zaakceptowana przez całą społeczność szkoły?

Powstało wiele modeli takich placówek, przygotowanych głównie przez nauczycieli bibliotekarzy. Zagadnieniem tym zajmują się także inni nauczyciele, którzy zależnie od swojej dziedziny wiedzy określają szkolne centrum informacji jako: miejsce gromadzenia różnych mediów dydaktycznych; miejsce dostępu do informacji multimedialnej znajdującej się głównie w sieci globalnej; miejsce przeznaczone do realizacji procesu kształcenia i samokształcenia z dostępem do wszystkich źródeł informacji.

Bez względu na przyjęty model, szkolne centrum informacji należy traktować jako: wielofunkcyjną pracownię służącą do zajęć lekcyjnych i pracy samokształceniowej, gdzie uczniowie przygotowują prace i realizują swoje pomysły wykorzystując zgromadzone tam nowoczesne narzędzia poszukiwania, przetwarzania i przesyłania informacji, placówkę typu media centre, posiadającą oprogramowanie do obsługi biblioteki i zapewniającą dostęp do baz danych i programów multimedialnych oraz internetu.

Zgodnie z założeniami MEN bibliotece w zreformowanej szkole powierzono rolę pracowni ogólnoprzedmiotowej. Według Biblioteczki Reformy (o bibliotekach) jest to "dydaktyczne centrum informacji, szkolny ośrodek biblioteczno-informacyjny, szkolny ośrodek edukacji samokształceniowej, centrum informacji multimedialnej i internetowej oraz szczegółowe zadania i zasady funkcjonowania powinny być zapisane w statucie każdej szkoły".

Centrum informacyjne szkoły spełniać powinno zasadniczą rolę w przygotowaniu młodzieży do swobodnego funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym. Takie placówki w Polsce dopiero powstają, ale w innych krajach mają już wieloletnią tradycję.
Termin media centre oznacza nowoczesną bibliotekę szkolną, charakteryzowaną jako: "ośrodek uczenia się w szkole, w którym dostępny jest dla uczniów i nauczycieli pełny zakres materiałów drukowanych, audiowizualnych, niezbędne wyposażenie i usługi świadczone przez specjalistów do spraw drukowanych i audiowizualnych środków przekazu informacji (media specialists)".

Taki model został przyjęty najpierw przez Wielką Brytanię, RFN, Kanadę i Australię, a później w innych krajach głównie Europy Zachodniej. W tym samym mniej więcej czasie UNESCO i IFLA adaptowały model media centre do warunków krajów rozwijających się. W 1976 roku w Paryżu wydano poradnik przekształcania bibliotek szkolnych w ośrodki multimediów Guide pour la transformation des bibliothéques scolaires en centres multimedia, a w 1988 roku ukazała się wydana w Chicago i Waszyngtonie jedna z fundamentalnych prac na ten temat Information Power. Guidelines for School Library Media Programs.

Hanna Batorowska  

Copyright © zespół "Konspektu" Kraków, kwiecień 2002
Statystyka